Tekstblog: een onafhankelijk, online platform voor tekst- en communicatieprofessionals

 

Door: van Wout Sorgdrager Communicatie. Op Posted on 25 april, 2012by

Het mag weer, introversie. Op Twitter circuleerde een prachtig filmpje waarin Susan Cain een pleidooi houdt voor introverten. Ze vertelt hoe in haar jeugd het hele gezin een boek zat te lezen en dat dat het toppunt van gezelligheid was. Stilte. Rust. Pais en vree. Goed nieuws voor tekstschrijvers.

 

Toen Susan Cain voor het eerst op zomerkamp ging, stelde ze zich voor hoe dat zou zijn: net als thuis, maar dan met heel veel meisjes met lange nachtjaponnen en warme melk. En dus nam ze een rugzak mee, boordevol met boeken. De leiding tikte haar op de vingers toen ze lekker begon te lezen. Dat was niet de bedoeling. Op kamp doe je gezellig dingen samen. In de VS is introversie nog net niet opgenomen in de DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) maar wie eraan lijdt komt al wel bijna in aanmerking voor een rugzakje. Extraversie wordt veel hoger aangeslagen.

Dat is jammer, betoogt Susan Cain, omdat introverten heel veel toevoegen aan de wereld. Creativiteit bijvoorbeeld. De meeste creativiteit komt niet voort uit samenkomsten maar uit afzondering. Bovendien zijn introverten vaak betere leiders omdat ze eerder geneigd zijn de ander de ruimte te geven dan zelf die ruimte te pakken. Introverten luisteren beter.

Ik durf de stelling aan dat veel tekstschrijvers het ook zijn. Introvert. Laat ik het maar even bij mezelf houden. Ik ben graag alleen. Ik vind groepen eng. Ik vind netwerkborrels vreselijk. Ik vind pauzes tijdens symposia het naarste moment van de dag. En die pauzes duren steeds langer opdat we lekker kunnen netwerken. Ik wil helemaal niet lekker netwerken. Ik wil een … maar daar word ik voor behandeld. De borrel na afloop sla ik over. Standaard. Ik neem wel een heupflaconnetje mee. Voor de goede orde (en om mezelf niet helemaal weg te zetten als een mensenschuwe, drankzuchtige Groninger): ik vind het heerlijk om voor een groep een verhaal te houden over een onderwerp dat me na aan het hart ligt. Ik vind het prima om in een groep de rol van voorzitter te nemen. En ik durf in een groep ook best vragen te stellen. Maar alleen in functie. Geef me een functie en ik sta er.

Susan Cain betoogt dat ik het schuldgevoel dat me bekruipt als ik stilletjes wegsluip na de lezing overboord moet zetten. Het is namelijk veel beter om in je eentje het gebodene te overdenken dan dat in een groepje te doen. In een groepje zijn we namelijk geneigd andermans ideeën na te apen. Of we dat nu willen of niet.

De link tussen introversie en tekstschrijven is simpel. Een tekstschrijver kan zich verschuilen achter een notitieblokje. Een tekstschrijver kan weggaan als hij voldoende informatie heeft. Een tekstschrijver kan alles rustig verwerken achter zijn computertje, veilig thuis. En daar – in de afzondering – ontstaan bij veel tekstschrijvers de mooiste formuleringen, de beste quotes, de scherpste teksten. Afzondering is voor veel tekstschrijvers als lucht die we nodig hebben om te ademen.

Hoe zou dat zijn, bijeenkomsten met allemaal introverten? Zien we dan inderdaad een grote groep mannen en vrouwen in hun pyjamaatjes met een mooi boek? U kunt het meemaken. Op 31 mei vindt Tekstnetwerken weer plaats. In Driebergen. In een grote zaal. Met workshops. Met lezingen. Maar vooral met angstig veel pauzes en een borrel na. Toch leert de ervaring me dat ik bij Tekstnetwerken altijd een prachtige dag heb. Hoe komt dat? Stiekem denk ik: de meeste tekstschrijvers zijn gewoon aardige mensen. Wánt wij zijn introvert. We zetten niet onszelf centraal maar de ander. En ach, dat veel mensen af en toe even wegkruipen achter een notitieblokje, dat went snel. Kom gewoon ook. Die heupflacon kun je thuis laten. Misschien zorgt Tekstnet voor warme melk.

Meer informatie over Tekstnetwerken 2012

Bekijk de lezing van Susan Cain

Reacties

6 Responses over “Column: Tekstnetwerken met een kop warme melk”

  1. Wat een prachtig blog, Wout. Het lijkt alsof ik mijn eigen gedachten lees. Leuk je te zien bij Tekstnetwerken!

  2. Martin van den Akker says: | 26/04/2012 om 11:07

    Hoe herkenbaar, Wout! Eerlijk gezegd, als ik deelnemer was in plaats van mede-organisator, zou ik zorgen dat ik constant ergens achter een deur bezig was. Maar de praktijk is, dat je vaak van de collega’s de leukste tips krijgt bij zo’n gelegenheid. En ze zijn ook zo aardig, dat ze graag naar je luisteren als je zelf wat te berde brengt. Dat is dan wel weer leuk netwerken. En daarom zorgen we voor af en toe een pauze, een goeie lunch en soep voor wie niet meteen in de trein stapt. En – op verzoek – volop warme melk.

  3. Wat een heerlijk herkenbaar verhaal. Ik heb een beetje van beide. Zonder me graag af om te schrijven en te lezen maar ben ook graag onder de mensen. Liefst leuke mensen natuurlijk, zoals die naar Tekstnetwerken #TNW12 komen. Zie je daar.

  4. Leuk Wout, en heel herkenbaar voor mijzelf, introvert persoon en heel happy achter mijn computertje. Nu wordt extraversie weliswaar hoger aangeslagen, maar een groot deel (ik meen iets van 40%) van de mensen is introvert. En je hoeft ook helemaal niet extravert te zijn om te netwerken. De kunst is meer om vooral die dingen te doen waar jij je happy bij voelt en je niet een bepaald gedrag te laten opdringen. Lees mijn boek – De essentie van netwerken – (nog) maar eens.
    Zie je bij tekstnetwerken!

  5. Jos Kester says: | 03/05/2012 om 19:54

    Herkenbaar verhaal Wout. Hoewel het volgens mij niet zozeer met introversie te maken heeft.
    Je schrijft al dat je voor een grote groep een verhaal durft te houden, de rol van voorzitter op je wilt nemen en geen probleem hebt met vragen stellen binnen een groep. Juist, extravert gedrag. Het graag alleen werken
    heeft, zo ervaar ik het zelf in ieder geval, meer te maken met het feit dat je regelmatig in een setting terecht komt waarbij je bijna genoodzaakt bent te praten over zaken die je niet boeien. Auto’s, voetbal, geslaagde carrières, kinderen, bla-bla verhalen, etc. (vrouwen noem ik niet want dat is sowieso een geslaagd onderwerp).
    Je kan blijven wegkruipen bij dat soort gelegenheden, maar het is juist grappig om je te laten horen met een afwijkende mening. Probeer het eens.

  6. Leuk blog om te lezen. Het probleem van lezingen, workshops, etc. is dat mensen verwachten dat je extrovert bent, meedoet met discussies en zoveel mogelijk jezelf laat zien. Iets wat de maatschappij ons heeft opgedrongen, helaas.

Schrijf een reactie

Op deze pagina kunnen geen comments worden geplaatst.