Tekstblog: een onafhankelijk, online platform voor tekst- en communicatieprofessionals

 

Door: van Wout Sorgdrager Communicatie. Op Posted on 14 december, 2011by

‘Dat weet je toch nog wel. Je hebt die nota laatst nog geredigeerd. Dat huisvestingsplan!’ Ja, nou je het zegt. Hoe kon ik dat nou vergeten? Ik redigeerde die nota wel maar ik las hem niet. Dat kan. In mijn hoofd zit een machine. Een redigeermachine. Hersenen zijn niet nodig. Ik lees de tekst niet. Ik redigeer. Dat doe ik wel eens op de automatische piloot.

 

Stelt u zich een kleine fabriekshal voor. Het is er behoorlijk schemerig. De ramen zijn klein en zitten net onder het plafond. Het is stil. We horen alleen het zacht, monotoon gezoem van een te kleine TL-lamp. De hal is leeg. Vrijwel leeg. Middenin de hal staat een stilstaande lopende band. Hij doorsnijdt de hele ruimte. We zien in de rechterbuitenmuur een gat met rubber flappen. Daar begint of eindigt de band. Stelt u zich maar zo’n bagageband voor op een luchthaven. De klok staat op kwart over 5. U bent in mijn hoofd. Daar is het altijd kwart over 5.

Als onze ogen wat aan de schemer gewend zijn, zien we dat de band langs 5 donkerbruine bureaus loopt. Op bureau 1 staat een bordje met ‘Hulpwerkwoorden en lijdende vorm’. Het is ook meteen het langste bureau. Op bureau 2 staat ‘Overbodig’. Bureau 3 heeft een bordje met ‘Naamwoordstijl’ en op bureau 4 staat ‘Pas op: moeilijk‘. Op het vijfde bureau staat ‘Benefits en u’. Juist voordat de band de hal verlaat, loopt hij nog langs een soort paktafel, u weet wel, zoals in een bloemenwinkel. Er ligt dennengroen, glitter, zilverfolie en waarachtig: daar liggen ook wat schuimpjes en kerstballen.

Een toeter toetert. De band maakt een schokkerige beweging en begint te draaien. De flappen in de rechterbuitenmuur bewegen. Daar komt de zin.

In de nabije toekomst zullen tevens activiteiten worden ontwikkeld op het gebied van leveranciersmanagement (inkoop/contractmanagement) en met betrekking tot advisering naar aanleiding van actuele trends in de financiële wereld (bijvoorbeeld SOX).

Inderdaad. Die zin verdient een beter lot.

Bij bureau ‘Hulpwerkwoorden en lijdende vorm’ blijft de zin staan. Iemand legt de zin op het bureau en pak zijn pen. ‘zullen’ en ‘worden’ streept hij door. Hij draait de zin om. Hij zoekt kennelijk de afzender. Ah, daar staat het: ABC. Hij husselt wat en leg het resultaat weer op de band. De zin hobbelt naar het volgende bureau. En naar het volgende. Bij de eerste 4 bureaus wordt vooral geschrapt maar bij bureau ‘Benefits en u’ voegt iemand iets toe. Het woordje ‘u’. En bovendien benoemt hij wat die ‘u’ er aan heeft. Bij de paktafel strooit een vriendelijke dame er nog wat glitter over. Dan pakt ze een schuimpje. Kennelijk ziet ze niet waar ze dat schuimpje kan stoppen. In arremoede eet ze het zelf maar op.

Als de zin de hal verlaat heeft hij een gedaantewisseling ondergaan:

Binnenkort kunt u bij ABC terecht voor leveranciersmanagement zoals inkoopmanagement en contractmanagement. Wij adviseren u graag over trends in de financiële wereld. Over SOX bijvoorbeeld. Zo weet u zeker dat u altijd de beste deal heeft.

Perfect? Nee, dat lukt maar zelden. Maar beter is ook goed.

Ik ken al die mensen aan hun bureaus niet. Ze zijn in de loop der jaren in mijn hoofd gekropen en doen er stilletjes hun werk. Ik hoef ze niet aan te sturen, te managen of te coachen. Eigenlijk zou ik met elk van die medewerkers in mijn hoofd regelmatig een functioneringsgesprek moeten voeren. Die mevrouw bij de paktafel bijvoorbeeld. Zij kan af en toe wel wat harder werken. En die meneer van ‘Hulpwerkwoorden en lijdende vorm’ is juist erg ijverig. Te ijverig. En de samenwerking binnen het team laat ook wel eens te wensen over.

Ja, laat ik dat doen. Laat ik eerst maar een bedrijfsborrel organiseren. Het is per slot van rekening kwart over 5.

 

Reacties

2 Responses over “Column: Mijn redigeermachine”

  1. Leuk stuk Wout, en erg herkenbaar. Het gevaar is natuurlijk dat je een tekst niet meer leest en daardoor een slechte opbouw over het hoofd ziet. Conclusie naar voren halen, twee alinea’s samenvoegen. Maar ik zeg je vast niets wat je niet al weet. *klikt rss knopje*

  2. José says: | 11/01/2012 om 09:58

    Prachtig verhaal. Ik heb ervan genoten.

Schrijf een reactie

Op deze pagina kunnen geen comments worden geplaatst.